Selam Arzum N'aber? 

Bazı insanlar dinlemek zorunda olduğun iğrenç bir şarkı gibiler.

Tekrardan soruyorum, "neden?"

Ben senin hayalini kurarım ve seni yaşarım
Sense beni hiç tatmadan hayatına devam edersin benim farkıma bile varmayarak
Olmayan ilişkimizi çok güzel hayallere boğar ve onu yavaşça öldürürüm.
Zaman geçer ve ikimizde birbirimizi unuturuz.
Yüzlerimize bakıp da birbirimizi tanıyamayacak hale gelene kadar unuturuz birbirimizi belki de.
Hayallerimdeki gibi hiçbir zaman içimizde o hisleri yaşamayarak birbirimizin yanından geçip başkalarının hayatlarına karışırız.
Birbirine dokunmuş iki yabancı.

Şizofreni belirtilerinin neredeyse hepsi bende var.Giderek çoğalıyorlar diyemem,sadece onlara alışıyorum.Alışmaya başlayınca bir şeyin varlığının artışını nasıl anlarsın ki?

Gerçekten delirdiğimde biri burada yazanları okursa eğer yanıma gelip desin ki:
"Sena, yaşayacağını tahmin ettiğin her şeyi şu anda yaşıyorsun.
Umarız ki olmak istediğin gibi mutlusundur.
'Neden' diye sormalarını artık anlayabiliyoruz.
Umarız o büyük hayal dünyan sana gerçekte elde edemediklerinden çok daha fazlasını veriyordur."

Mr Sandman,
Senden rica edeceğim bir şey var.
Bring me a dream.

Sırf işin düştüğünde yazıyorsun deme çünkü sana neredeyse her ay yazıyorum.
Neyse Sandman biliyorsun beni, biraz garibim.

arkada bir müzik çalıyor
hani ilk duyduğun anda dikkatini çeken, sana duygularını dinliyormuşsun hissi veren bir müzik
gözlerini kapatıp asla gerçekleşmeyecek olan 3 dilek diliyorsun
gözlerini kapattığın anda hayallerinin mutluluğu dolduruyor etrafı
ama artık hayal kurmaktan bile utanıyorsun
gözlerini açtığın anda elinde sadece sahteliklerin kalacağını biliyorsun
istediklerinin sadece hayallerde kalacağını kabullenmek istemiyorsun
bu yüzden utanıyorsun kendi kendinden
sadece hayal kurabilecek kadar aciz olduğundan
bazen diğerlerine bakıp keşke diyorsun
keşke onlar gibi olabilseydim
sadece kirlenmiş karakterin ve beynin onlar gibi olmana izin vermiyor
sanki sen hep en kötüsüne mahkummuşsun gibi
bütün güzellikler sana arkalarını dönmüşler
sadece içindekiler ve sen kalmışsınız
yine de gözlerini kapattığın anda gördüklerin için iç geçiriyorsun
tekrardan o donuk hissizliğe kapılmamak için yalvarıyorsun,bir yandan da bir yerlerden birisi senin için en iyisi bu diyor
odaya kimsenin girmemesini kimsenin halini görmemesini istiyorsun
"neden" diye sormalarından korkuyorsun, çünkü onlara verebilecek cevabın yok
belki bir cevabın olsaydı bile onlar anlamayacaklardı ve boş kelimelerle içinde kopanları dindirebileceklerini sanacaklardı
sense sadece gülümseyerek içinde olan berbatlığı çok daha derin hissedecektin
her şey yarım kalmış her zamanki gibi
hala açıklayacak bir şey yok
açıklamamak için yalnız kalmak istiyorsun belkide
her zaman ve en iyi yaptığın şey, kaçmakta buluyorsun yeniden o iğrenç duygularını
ve göz yaşların her zamankinden daha hızlı
çünkü biliyorsun
hayallerin hiçbir zaman gerçeğe dönüşmeyecekler
farkındalığın seni silmeye başlıyor giderek, bazen hızla bazen yavasça
şarkının bitmemesini umuyorsun içinden
kaybolmak ve bir daha bulunmamak istiyorsun
şarkının sonuna yaklaşıyoruz
seni tek anlayan şey bile biter eninde sonunda
masallarda hissedilenlerden uzaklaşıyorsun sona yaklaştıkça
hızla
ve farkındasın ki hiçbir hayalin gerçeğe dönüşmeyecek
o dilediğin 3 dilek hiçbir zaman gerçekleşmeyecek...

Neden bütün klişeler üst üste geliyor ve kimse saçmalığını düşünmeden bunları inatla söylemeye devam ediyor
Karşısındakini salak sanan insana değer veren insan gerçekten salaktır.
Evet.