O kadar yorgun hissediyorum ki, fiziksel olarak.
Galiba dün güzel şeyler oldu.

*Capture the moment*

Tomris Uyar'ı Kıskançlığımla Anıyorum

Yüreğinin bozuk bir saat olduğunu hep bende duracağını söyleyecek biri,

Beni görünce sanki dünyayı dolaştığını hissedecek biri, 

Beni soluğumdan öpecek biri. 

Öyle birileri kılıklı biri.

Yazılarıma girmeyi başaran biri, hayatımda yeri olmasını isteyebileceğim biri.
Bu sefer hayal kurmayı bir kenara bırakıyorum. Hayal kurarak bir karakter yaratmayı bir kenara bırakıyorum diyelim daha doğru olsun.
Ne kadar acı verdiğini önceki bölümlerde zaten gördük. Hayal kurmak bırakılamaz bir şey, hayallerime sınır da koymam oysa, şu anda yaptığım sınır koymak değil temkinli davranmak.

Aşk hiçbir zaman anlık bir çarpma, çarpılma olmamıştır.

Birini gördüğümüzde hissettiğimiz o "çarpılma" anı aşk değildir sadece bir "çekilmedir".

Aşk yaşandıkça ortaya çıkan zamanla ya azalan ya da çoğalan bir duygudur.
Acaba o bir duygu mudur? Bir durumdur belki, durum demeyeceğim çünkü durum durağandır. Oruç Aruoba gibi "Yürüm" diyeceğim. Aşk bir yürüm müdür? Belki.

Okuduğum bir cümle bana bunları yazdırttı, daha da yazabilirim ama aşk gibi güçlü bir "duygu" hakkında yazabilecek kadar "tecrübeli" olduğumu düşünmüyorum. 

I watched three episodes of Star Wars again and I am so angry with Darth Vader.

Hayatımda gördüğüm en hayalperest insan benim.

Shit baby, you ruined them all.
I still have a weakness for you but I know you this time.
Shit darling, you killed it. Suffer in your own dirt, you will never be happy as long as you have that hate in you.
I will never surrender. I do have a weakness but I have my knowledge.