“The lonely one offers his hand too quickly to whomever he encounters.” 
-Friedrich Nietzsche - Thus Spoke Zarathustra 

He seems really fucked up, something happened to him.
His energy is different.
What happened to you child?
It doesn't matter what you've done to me, I am always here to listen.
...Of course you'll never know.
April 19, what happened that night?

Sen bende bir başka güzeldin,
Daha doğrusu sen sadece bende güzeldin.
Artık siliniyorsun.
Seni benden alma çocuk.
Bir şey yap, gitme.
Kal bari bir on beş dakika daha.
Görmüyorsun.
Farkında olacaksın,
Seni gördüğümün.

Ona dair en ufak bir şey görmek beni sarsıyor. 

Bu hiç de saçma değil aslında, sadece derin bir şeymiş demek ki.

Ah. Çocuk hala ve hala. Ve bir de yeniden.

Neredesin?

Hey siz az canlı olan!
Bugün yine aklıma geldiniz.

Birden bütün dünyanın derdinin ben olacağını sanıyorum.
Yanlış yaptığım bir şeyde sanki bütün dikkatleri üzerime çekecekmişim gibi.
Herkes her şeyi bırakıp bana saldıracak ben de kendimi savunamayacakmışım gibi.
Savunsam bile daha iyisini isterdim, kendimi yeterli savunamadığımı sanıp keşke bunu da deseydim diyecekmişim gibi.
Aslında böyle değil, biliyorum.
Ama böyle hissediyorum, aslında asıl olanı bilmeme rağmen.
"Beyinde farklı pratikte farklı."
Böyle düşünmeme rağmen kendimi savunmam gereken bir durum oluştuğunda "yeterli" oluyorum.
En azından bunu bilmek rahatlatıyor bir nevi.

Onun için ağlamak istiyorum.
Olmuyor.

Ben ise kapalı konuşurdum, sembollerle konuşurdum.
Sen ise benim söylediklerimdeki anlamı anlayabilecek kadar zeki değildin.

Sen aslında her şeyde iyisin. Neden bir tek hayatta kötüsün?